Antoni Fertner
Ur.23.05.1874 w Częstochowie, zm.16.04.1959 w Krakowie, polski aktor komediowy, mający w swoim dorobku około 500 ról teatralnych i filmowych. Był synem częstochowskiego cukiernika Teofila Fertnera i Eleonory z domu Pleszyńskiej, miał trzy starsze siostry. W gimnazjum przejawiał zdolności matematyczne. Po śmierci rodziców przeprowadził się do rodziny w Piotrkowie, gdzie dorabiał jako klakier w teatrze. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie rozpoczął studia w Wyższej Szkole Handlowej im. Kronenberga. Wkrótce jednak zapisał się na kurs aktorski w Szkole Dramatycznej przy warszawskim Towarzystwie Muzycznym, rzucając tym samym studia ekonomiczne. Szkołę aktorską ukończył w 1895.Występował w teatrzyku "Wodewil", później przeniósł się do Łodzi, gdzie grał do 1899 r. Od 1902 r. ponownie występował w teatrach warszawskich. Wystąpił w pierwszym polskim filmie fabularnym - Antoś pierwszy raz w Warszawie. Był więc Fertner pionierem polskiej kinematografii. Podczas okupacji reżyserował i grał w jawnych teatrach Niebieski Motyl, Złoty Ul, Wodewil i Nowości. Po Powstaniu Warszawskim osiadł w Krakowie. W 1945 r. grał w zespole objazdowym, potem był aktorem Teatru Kameralnego TUR (1945/46) i Miejskich Teatrów Dramatycznych (1947/54). W ostatnich latach życia napisał tom wspomnień "Podróże komiczne" (Kraków, 1960). Kariera filmowa Fertnera da się podzielić na dwa okresy: pierwszych występów w filmie niemym w Polsce (1908-1914) i Rosji (1915-1918), w których zasłynął jako twórca postaci Antosia/Antoszy oraz czasu niezapomnianych kreacji w kinie dźwiękowym (1932-1939). Przyniosły mu one sławę najzabawniejszego i najbardziej eleganckiego staruszka polskiego ekranu.


Ada! To nie wypada!   Polska 1936
reż. Konrad Tom
wyk.:Antoni Fertner, Loda Niemirzanka, Kazimierz Junosza - Stępowski,Aleksander Żabczyński, Kazimierz Krukowski i in.

"Ada, to nie wypada!"-woła wciąż papa cierpiąc wybryki niesfornej Ady. W końcu oddaje ją do internatu, gdzie ma nabrać ogłady towarzyskiej i dorosłych manier, ale Ada i tu nie przestaje być "enfant terrible". Zdradza jednak wybitne zdolności wokalne i staje się ulubienicą nauczyciela muzyki i śpiewu, kompozytora operetkowego Bemola . . . Papa chce wydać Adę za mąż za młodego hrabiego Freda Orzelskiego, który nie zna swej "narzeczonej" i wysyła ojca na rekonesans do pensjonatu. Ada, widząc starszego pana i biorąc go za konkurenta, prezentuje mu się z jak najgorszej strony. Tymczasem ma się odbyć premiera operetki skomponowanej przez Bemola. Sala wypełniona po brzegi, ale za kulisami panuje czarna rozpacz - primadonna nagle zaniemogła. Zastępuje ją Ada, która zna wszystkie partie śpiewane operetki. Ojciec, który widzi swą córkę na scenie, jest przerażony, ale Fred zdumiony i oczarowany. Okazuje się, że Ada nie jest "głupawym, nieznośnym, umorusanym smarkaczem, ale piękną i powabną dziewczyną . . . i serce młodego hrabicza zaczyna bić żywiej na jej widok . . . "

 

Będzie lepiej   Polska    Polska 1936
reż. Michał Waszyński
wyk.: Loda Niemirzanka, Kazimierz Wajda, Henryk Vogelfanger, Aleksander Żabczyński, Antoni Fertner i in.

Komedia z udziałem niezwykle przed wojną popularnych gawędziarzy radiowych, Szczepka i Tońka. Obaj byli rodowitymi lwowianinami, ale urodzonymi na dwóch krańcach tego miasta - jeden w Gródku, drugi w Łyczakowie. Mieli wspaniałe poczucie humoru, doskonale władali lwowską gwarą. Szczepko, czyli Kazimierz Wajda  i Tońko - Henryk Vogelfanger  byli wielkim gwiazdami powstałej w roku 1933 "Wesołej Lwowskiej Fali". Z raportów biura studiów Polskiego Radia wynika, że audycji tej słuchało ok. 6 milionów osób, co na owe czasy jest liczbą imponującą. Początkowo dialogi dla Szczepka i Tońka pisał "ojciec" tej audycji Wiktor Budzyński, później jednak Wajda i Vogelfänger układali je sami. Filmem "Będzie lepiej" lwowscy komicy rozpoczęli swoją karierę na dużym ekranie.
Dwaj przyjaciele - Szczepko i Tońko - zostają pozbawieni pracy w fabryce zabawek, w której obowiązywał zakaz śpiewania, a oni go złamali. W parku znajdują porzucone niemowlę, którym się opiekują. Wanda, właścicielka sklepu z zabawkami, przyjeżdża do Lwowa wraz ze stryjem. Chce on swą siostrzenicę wydać za dyrektora owej fabryki. Na skutek zbiegu okoliczności dziecko trafia do Wandy. Szczepko i Tońko szukają go rozpaczliwie. Ale stryj coraz bardziej jest w dziecku zakochany. Zakochała się też Wanda w odmienionym dyrektorze fabryki. Po licznych perypetiach dziecko zostaje u stryja, Wanda i Julian są siódmym niebie, a Szczepko i Tońko, pogodzeni z losem, odchodzą...

Antoniego Fertnera zobaczymy w roli Onufrego Ruczyńskiego - stryja Wandy.

 

Stanisław Janicki
Reżyser filmów dokumentalnych, krytyk filmowy, historyk kina, popularyzator polskiego kina przedwojennego. Absolwent Wydziału Dziennikarstwa (specjalizacja filmowa) Uniwersytetu Warszawskiego (1955). Doktor nauk humanistycznych (doktorat na UAM w Poznaniu w 1998). W latach 1954-59 dziennikarz "Żołnierza Wolności", w latach 1959-70 redaktor "Filmu" (m.in. pełnił funkcję kierownika działu polskiego), w latach 1970-74 pracował w redakcji "Kina". Współpracował także z wieloma redakcjami (obecnie katowicka "Trybuna Śląska") publikując wiele artykułów o tematyce filmowej. W latach 1964-66 pełnił funkcję redaktora naczelnego Kroniki Filmowej "Radar" w Wytwórni Filmowej "Czołówka". Jako scenarzysta i reżyser współpracował z TVP (tam także w latach 1974-76 redaktor Redakcji Filmowej Programu 1) i łódzką WFO. Wykładowca historii filmu na wielu uczelniach, m. in. w PWST w Warszawie (1980-82) i na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (od 1982). Autor dramatu "Iskra we mgle" wystawionego w 1980 w Teatrze Dramatycznym w Legnicy (także reżyseria), tłumacz dramaturgii japońskiej. Autor wielu książek o tematyce filmowej, z których najważniejsze to: "Eugeniusz Cękalski" (1958), "Polscy twórcy filmowi" (1962), "Aleksander Ford" (1967), "Film polski od A do Z" (3 wydania: 1972 - 77), "Film japoński" (1982), "Film polski wczoraj i dziś" (wyd. polskie i angielskie, 1985), "W starym polskim kinie" (1985), "Polskie filmy fabularne 1902 - 1988" (1990). Dużą popularność zdobył jako autor i prowadzący realizowanego w Programie 1 TVP w latach 1967-99 cyklicznego programu "W starym kinie", w którym prezentował polskie filmy przedwojenne.

 

REPERTUAR
W REPERTUARZE
REZERWACJA

KASA CZYNNA OD GODZ.12.00

w przypadku wcześniejszych seansów 

kasa czynna na godzinę przed seansem

rezerwacja biletów:

tel. (34) 324-22-40

kasa@galeria.czest.pl
(rezerwacje mailowe potwierdzamy)

WKRÓTCE
WYSZUKIWARKA
NEWSLETTER
KONTAKT

Al. Najświętszej Maryi Panny 64
42-200 Częstochowa
biuro : tel. (34) 324-60-58
Biuro kina nie prowadzi rezerwacji biletów.

e-mail: okf@okf.czest.pl

mapa dojazdu

WSPIERAJĄ NAS
WSPÓŁPRACUJEMY
Instytucja Zarządzająca

Miejska Galeria Sztuki
Al.NMP 64
42-217 Częstochowa

www.galeria.czest.pl


Od dnia 1 lipca 2017 w MGS obowiązuje
nowy numer rachunku bankowego

Bank Citi Handlowy

Nr: 50103011040000000093245000