PLEBISCYT

* ZŁOTA PIĄTKA *

NA NAJLEPSZY FILM ROKU 2011 PREZENTOWANY W OKF

Już po raz 20 widzowie Ośrodka Kultury Filmowej wybrali najlepszy - ich zdaniem - film, pokazany na ekranie OKF w minionym roku.
W plebiscycie oddano 241 głosów.


WYNIKI PLEBISCYTU ZŁOTA PIĄTKA OKF 2011

• I miejsce - 9,1 % oddanych głosów
CZARNY ŁABĘDŹ reż. D. Aronofsky USA’10

• II miejsce - 8,3 % głosów
JAK ZOSTAĆ KRÓLEM reż. T. Hopper Wlk. Bryt. 2010

• III miejsce - 7,8 % głosów
MELANCHOLIA reż. Lars von Trier Dania / Szwecja/ Francja 2011

• IV miejsce - po 7,5 % głosów
O PÓŁNOCY W PARYŻU reż. Woody Allen Hiszpania/USA 2011
ex aequo ROZSTANIE reż. Asghar Farhadi Iran 2011

• V miejsce - 7 % głosów
SKÓRA, W KTÓREJ ŻYJĘ reż. Pedro Almodovar Hiszpania 2011
ex aequo SALA SAMOBÓJCÓW reż. Jan Komasa Polska 2011

Kolejne miejsca zajęły filmy : Młyn i krzyż, 1920 Bitwa Warszawska, Wygrany, Baby są jakieś inne, Joanna, Wymyk.

Wśród tych uczestników plebiscytu, którzy podali wypełniając kupon konkursowy swoje dane kontaktowe, zostaną rozlosowane nagrody.
Zwycięskie filmy prezentowane będą w lutym. Wszystkim uczestnikom serdecznie dziękujemy za głosy!

UWAGA ! Film CZARNY ŁABĘDŹ skończył juz licencję i nie możemy go zaprezentować.

					Hiszpania 2011, 120 min.    Reżyseria: Pedro Almodovar    Wykonawcy: Antonio Banderas, Elena Anaya i in.    Bohaterka filmu, Vera, czuje się nieswojo w nowej skórze. Kobieta jest ofiarą eksperymentów Roberta – wybitnego chirurga, którego obsesją po śmierci żony w płomieniach stało się stworzenie doskonałej, wytrzymałej na ogień, sztucznej powłoki ludzkiego ciała. Więziona w jego komfortowym domu Vera przechodzi kolejne operacje, aż do czasu, gdy Roberto osiągnie doskonałość i przedstawi wyniki badań na sympozjum. Inni lekarze nie będą równie entuzjastycznie co Roberto nastawieni do wynalazku i podniosą kwestie natury etycznej: czy modyfikacja genetyczna była dozwolona? Jednocześnie na jaw zaczną wychodzić szczegóły z przeszłości Roberta…

					Polska 2011, 120 min.    Reżyseria: Jan Komasa    Wykonawcy: Jakub Gierszał, Roma Gąsiorowska, Agata Kulesza, Krzysztof Pieczyński, Kinga Preis i in.    Dominik, szykujący się do matury, ma wielu znajomych, najładniejszą dziewczynę w szkole, bogatych rodziców. Pewnego dnia jeden pocałunek zmienia wszystko. „Ona” zaczepia go w sieci. Jest intrygująca, niebezpieczna, przebiegła. Wprowadza go do Sali samobójców, miejsca, z którego nie ma ucieczki. Dominik, w pułapce własnych uczuć, wplątany w śmiertelną intrygę, straci to, co w życiu najcenniejsze. Pierwszy raz udało się w Polsce stworzyć film, w którym wirtualny świat awatarów jest równie ważny, jak rzeczywista gra aktorów. NICK TO NIE IMIĘ. ŚWIAT TO NIE MATRIX. ŻYCIE TO NIE GRA, NIE DAJ SIĘ WYLOGOWAĆ.

					Iran 2011, 125 min.    Reżyseria: Asghar Farhadi    Wykonawcy: Leila Hatami, Peyman Moaadi, Shahab Hosseini, Sareh Bayat i in.    Jedno z największych odkryć filmowych roku 2011. Film uniwersalny w swoim przesłaniu, okrzyknięty przez światową krytykę arcydziełem współczesnego kina i nagrodzony na festiwalu w Berlinie Złotym Niedźwiedziem, a także nagrodami aktorskimi. To opowieść o dwóch rodzinach, których losy w dramatyczny sposób splatają się ze sobą na skutek przypadkowego zbiegu okoliczności. Reżyser w doskonały sposób łączy elementy thrillera i dramatu psychologicznego, trzymając w napięciu aż do nieoczekiwanego finału. Widz od pierwszych scen zostaje wciągnięty w skomplikowaną sytuację rodzinną. Uczestniczy w grze o prawdę, która odsłania się stopniowo. Nader i Simin są teherańskim małżeństwem z 14-letnim stażem, które właśnie przechodzi okres separacji. Simin chce, by cała rodzina opuściła kraj, gdyż tylko tak możliwe będzie wychowanie ich 11-letniej córki, Termeh. Ale nie godzi się na to Nader, który w Iranie dodatkowo opiekuje się swym chorym ojcem. W ich życiu pojawia się Razieh, która ma pomóc przy chorym seniorze. Przybycie tej młodej i bardzo religijnej dziewczyny staje się punktem wyjścia dla wielu nieoczekiwanych i moralnie niejednoznacznych wyborów bohaterów. Film ukazuje problemy współczesnego społeczeństwa irańskiego, w którym kwestie klasowe, prawne i dotyczące seksu oglądane są zarówno z religijnego, jak i świeckiego punktu widzenia.

					Hiszpania/USA 2011, 100 min.    Reżyseria: Woody Allen    Wykonawcy: Owen Wilson, Rachel McAdams, Adrien Brody, Marion Cotillard, Carla Bruni i in.    Magiczna komedia w gwiazdorskiej obsadzie, najbardziej chwalony od lat obraz Allena oraz jeden z faworytów do przyszłorocznych Oscarów. Niedawno zaręczona para, Inez i Gil, przybywa do Paryża, planując ślub. Jednak wierność zakochanych zostanie wystawiona na ciężką próbę, gdy na ich drodze pojawią się wyrafinowany znawca sztuki Paul oraz tajemnicza i zmysłowa muza Adriana, a po czarujących zakątkach Paryża zacznie oprowadzać ich sama Carla Bruni. Gil chętnie osiadłby w Paryżu na stałe, ale narzeczona nie chce o tym nawet słyszeć…

					Dania/Szwecja/Francja 2011, 130 min.    Reżyseria: Lars von Trier    Wykonawcy: Kirsten Dunst, Charlotte Gainsbourg, Kiefer Sutherland, John Hurt i in.    Intymny, subtelny film łączący elementy kina kastroficznego z science-fiction i z thrillerem, w reżyserii duńskiego reżysera - owianego sławą skandalisty, oryginała i prowokatora. Głównymi bohaterkami są dwie siostry. Młodsza wychodzi właśnie za mąż, gdy okazuje się, że w kierunku Ziemi zmierza, grożąc końcem świata, skrywająca się dotąd za Słońcem planeta Melancholia. Czy tylko minie Ziemię, dając niezwykły spektakl, czy uderzy w nią ? Film jest opowieścią o tym, co nieuniknione, nieodwracalne. O akceptacji, bezsilnej walce, ucieczce. . Bardzo osobiste, psychologiczne kino katastroficzne i piękny film o końcu świata.

					Wlk. Brytania/Australia 2010, 110 min.    Reżyseria: Tom Hooper    Wykonawcy: Colin Firth, Geoffrey Rush, Helena Bonham Carter, Guy Pearce i in.    Znakomity, wzruszający i zabawny film, świetny przykład, jak z fragmentu historii kraju można zrobić kawałek atrakcyjnego i mądrego kina. W 1936 roku, kiedy Edward VIII abdykował dla pani Simpson, jego młodszy brat, Albert, spokojny, wycofany, nie czuł się dobrze w sytuacjach publicznych, także dlatego, że się jąkał. W końcu spotyka ekscentrycznego logopedę, niespełnionego aktora. Film zagrany oscarowo, a ponadto : dopracowane kostiumy oraz wspaniała scenografia, oddająca klimat Londynu lat 30. I błyskotliwe dialogi pełne doskonałego angielskiego humoru, które świetnie odzwierciedlają brytyjskie neurozy, zdystansowanie, ideę powierzchownych kontaktów.